Cookie Control - KChWE Radzyń Podlaski Zbór "Nowe Jeruzalem" wykorzystuje cookies do przechowywania informacji na twoim komputerze. [Przeczytaj informacje o używanych przez nas Cookies].
Kliknij przycisk Akceptuj Cookies, aby zaakceptować Cookies.
Pięć zasad protestantyzmu – podstawowe zasady teologii protestanckiej wyrażone w języku łacińskim w formie haseł: Sola scriptura ("Tylko Pismem"), Sola fide ("Tylko wiarą"), Sola gratia ("Tylko łaską"), Solus Christus ("Tylko Chrystus"), Soli Deo gloria ("Tylko Bogu chwała"). Pojawiły się one w XVI wieku podczas reformacji i do dziś pozostają podstawą teologiczną protestantyzmu. Zasady te wskazują na podstawowe warunki, jakie powinien spełnić każdy chrześcijanin, aby osiągnąć zbawienie oraz podsumowują zasadnicze różnice teologiczne z katolicyzmem. Uznawanie powyższych zasad jest też podstawowym wyznacznikiem uznania danego wyznania chrześcijańskiego za protestanckie.
Sola scriptura (łac. jedynie Pismem) – jest formalną zasadę teologiczną, w odróżnieniu od zasad materialnych – solus Christus, sola gratia oraz sola fide. Zasada ta stanowi, że Pismo Święte jest samowystarczalnym źródłem wiary chrześcijańskiej, a w konsekwencji – jedynym autorytetem Kościoła rozstrzygającym w kwestiach wiary i praktyki. Stąd też, w myśl zasady sola scriptura, protestantyzm nie uznaje tradycji i ustaleń Kościoła za samodzielne normatywne instancje dla wiary chrześcijańskiej (są to co najwyżej normy podporządkowane autorytetowi Pisma Świętego). Dział teologii protestanckiej zajmujący się badaniem stosunku teologicznego do Biblii nazywa się skrypturologią.
W najbliższą niedzielę w Zborze "Nowe Jeruzalem" odbędzie się kolejna uroczystość chrztu wodnego.
"A Piotr rzekł do nich: Upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Świętego". Dz. Ap. 2,38
Kościół Chrześcijan Wiary Ewaneglicznej w Rzeczypospolitej Polskiej jest Kościołem protestanckim o charakterze ewangelikalnym nurtu zielonoświatkowego. Tożsamość ewangelikalna Kościoła wyraża się przede wszystkim we wspólnych podstawach teologicznych, w typie pobożności i duchowości, obrzędowości (liturgii) oraz organizacji eklezjalnej. Ewangelikalne chrześcijaństwo w dużym stopniu jest bliskie paradygmatowi chrześcijaństwa nowotestamentowego, a jego odmienność stanowi wyraźną alternatywę względem "formalistyczno-ceremonialnej" formy chrześcijańskiej religijności, od której ewangelikalizm różni się zarówno pod względem akcentów doktrynalnych, etycznych, pobożnościowych, a także w wymiarze strukturalno-organizacyjnym i liturgicznym.
Jako wierzący będący członkami Zborów Kościoła Chrześcijan Wiary Ewangelicznej często spotykamy się z różnymi ludźmi, którzy zadają nam pytania o formę i kształt nabożeństw kościelnych. Wychodząc temu naprzeciw zamieszczamy fragment z książki dr Tomasza Mańko "Praktyki religijne i kult w Kościele Chrześcijan Wiary Ewaneglicznej" poświęcony nabożeństwu w Kościele. Ufamy, że zamieszczona treść będzie pomocna dla każdej zainteresowanej osoby, której bliski jest ewangelikalny sposób oddawania chwały i czci Trójjedynemu Bogu, przyczni się do ukazania bogactwa oraz różnorodności wyznaniowej i kulturowej w tych miejscach, gdzie istnieją Zbory Kościola Chrześcijan Wiary Ewangelicznej, jak też przyczyni się do kształtowaniu postaw szacunku do różnorodności, bez czego trudno jest funkcjonować we współczesnym wielokulturowym świecie.