Oto dzieci są darem Pana, podarunkiem jest owoc łona Dodane przez admin dnia April 27 2014 21:39:41BŁOGOSŁAWIEŃSTWO GABRYSI c. ANDRZEJA I KATARZYNY WAKULSKICH (27.04.2014R) W jakim celu spotykamy się jako Kościoł:
aby oddać chwałę i cześć Bogu. Oddawanie chwały Bogu jest najwyższą formą aktywności człowieka wobec Boga, przez co wyrażamy naszą wiarę w Niego, potwierdzając przez to, że uznajemy Boga w swoim życiu.
rozważamy Słowo Boże aby poznać, co Bóg chce do nas powiedzieć. Słowo Boże jest chlebem dla naszej duszy. Pan Jezus powiedział, że ...”nie samym chlebem żyje człowiek ale każdym Słowem, które pochodzi z ust Bożych”... .
Kiedy studiujemy Biblię możemy z tej księgi dowiedzieć się o wielu różnych rzeczach i możemy przy tym poznać Boży punkt widzenia na te sprawy. Jako wierzący ludzie zawsze mamy do wyboru: albo będziemy postępować według naszych poglądów albo zastosujemy się do wskazówek udzielanych przez samego Boga.
Jako ludzie zawsze mamy możliwość dokonania wyboru: czy mamy praktykować naszą wiarę według sposobów ustanowionych przez człowieka czy według sposobu akceptowanego przez Boga.
Treść rozszerzonaBŁOGOSŁAWIEŃSTWO GABRYSI c. ANDRZEJA I KATARZYNY WAKULSKICH (27.04.2014R)
aby oddać chwałę i cześć Bogu. Oddawanie chwały Bogu jest najwyższą formą aktywności człowieka wobec Boga, przez co wyrażamy naszą wiarę w Niego, potwierdzając przez to, że uznajemy Boga w swoim życiu.
rozważamy Słowo Boże aby poznać, co Bóg chce do nas powiedzieć. Słowo Boże jest chlebem dla naszej duszy. Pan Jezus powiedział, że ...”nie samym chlebem żyje człowiek ale każdym Słowem, które pochodzi z ust Bożych”... .
Kiedy studiujemy Biblię możemy z tej księgi dowiedzieć się o wielu różnych rzeczach i możemy przy tym poznać Boży punkt widzenia na te sprawy. Jako wierzący ludzie zawsze mamy do wyboru: albo będziemy postępować według naszych poglądów albo zastosujemy się do wskazówek udzielanych przez samego Boga.
Jako ludzie zawsze mamy możliwość dokonania wyboru: czy mamy praktykować naszą wiarę według sposobów ustanowionych przez człowieka czy według sposobu akceptowanego przez Boga.
Co o takiej uroczystości mówi Boże Słowo.
Należy zaznaczyć, że Słowo Boże jest zbiorem praw, a prawo służy temu, abyśmy mogli do niego się zastosować. Oczywiście można postanowić, że do tego prawa się nie zastosujemy. Zawsze jest tak, iż jeśli złamiemy prawo to poniesiemy tego przykre konsekwencje.
Co mówi Boże Słowo w tym temacie?
"poświęć mi wszystko pierworodne ,wszystko co u Izraelitów otwiera łono matki,zarówno u ludzi, jak i u bydła, do mnie należy"II Mojż. 13:2
"wtedy przekażesz na własność Pana wszystko, co otwiera łono matki."
"Z każdego pierworodnego miotu bydła, który będziesz miał, samce należą do Pana."
"A gdy kiedyś zapyta ciebie syn twój powiesz mu: Ręką przemożną wyprowadził nas Pan z Egiptu, z domu niewoli. Bo gdy faraon uporczywie wzbraniał się wypuścić nas, zabił Pan wszystkie pierworodne w ziemi egipskiej od pierworodnego z ludzi, do pierworodnego z bydła. Dlatego ofiaruję Panu wszystkie samce, otwierające łono matki, każdego pierworodnego z synów moich wykupuję. Niechaj to będzie jako znak na ręce twojej i jako znamię między oczyma twoimi, gdyż ręką przemożną wyprowadził nas Pan z Egiptu."
"Oto dzieci są darem Pana, podarunkiem jest owoc łona, czym strzały w ręku wojownika, tym synowie zrodzeni za młodu. Błogo mężowi, który napełnił nimi swój kołczan ! Nie zawiedzie się, gdy będzie rozprawił się z nieprzyjaciółmi w bramie"
Ps. 127: 3
Jakie znaczenie ma przynoszenie dzieci do Zboru przez oblicze Pana celem udzielenia im błogosławieństwa?
1) jest to świadomy akt poddania Bogu i posłuszeństwa względem Jego Słowa:
Józef i Maria przynieśli małego Jezusa do świątyni celem poświęcenia go według Słowa Bożego, bowiem każdy pierworodny syn miał być poświęcony Panu. Nad Jezusem była wtedy odmówiona modlitwa Symeona-sługi Boga. On wypowiedział proroczą modlitwę co do Jezusa. Ew. Łuk. 2, 28-35. On błogosławił dziecko i jego rodziców. To błogosławieństwo jest niczym innym jak tylko wprowadzeniem człowieka w obszar obecności Bożej i błogosławieństwa Boga.
My tak naprawdę mówimy przez to Bogu, iż dziękujemy Jemu za to dziecko, gdyż ono pochodzi od Niego, jest darem Boga dla nas. Kościół dziękuje za to, iż ten dar jest też darem dla nas jako wspólnoty. Mamy dzieci w naszym Zborze. O nich modliliśmy się, byliśmy świadkami ich błogosławieństwa, a teraz te dzieci są wśród nas, a ile wnoszą do życia wspólnoty wigoru, energii, radości a niekiedy i smutku. One są błogosławieństwem dla nas wszystkich.
Każdy dar wymaga specjalnej ochrony i opieki. A więc prosimy Boga, aby dał rodzicom mądrość w wychowaniu dziecka, zaś samemu dziecku udzielił tego co było udziałem naszego Pana Jezusa, iż "przybywało jemu mądrości i wzrostu oraz łaski u Boga i u ludzi" Ew. Łuk. 2:22.
Jako Kościół mamy też obowiązek pomagać rodzicom w wychowaniu dzieci. Dla naszych dziadków jest to szczególny moment, bowiem oni oglądają dzieci ich dzieci. Dla nich jest to ucieleśnienie obietnicy Słowa Bożego zapisanej w Słowie Bożym w psalmie 128.
>"Niech blogosławi Tobie Pan z Syjonu. Abyś oglądał szczęście Jeruzalemu
po wszystkie dni życia twego! I abyś oglądał dzieci synów twoich" Ps. 128: 5-6
A jak się ma sprawa z chrztem dzieci?
Należy udzielić odpowiedzi na kilka pytań: czy Pan Jezus był jako dziecko ochrzczony czy też błogosławiony? Jeśli był ochrzczony to czy byli tzw. rodzice chrzestni? Jeśli Pan Jezus został ochrzczony to w jakim wieku to nastąpiło?
Otóż Biblia w tych sprawach jest bardzo precyzyjna. Pan Jezus był jako dziecko przyniesiony przez swoich rodziców Józefa i Marię do świątyni, po to aby zostać ofiarowany i poświęcony Bogu. Mając lat 12 Pan Jezus uczestniczył w uroczystości „bar micwa” i w jej wyniku stał się pełnoprawnym członkiem wspólnoty-gminy żydowskiej w Nazarecie, stał się wtedy w pełni odpowiedzialnym za swoje życie, od tego momentu mógł uczestniczyć w modlitwach oraz prowadzić publiczne modlitwy w synagodze, ale też mógł czytać Słowo Boże na publicznym zgromadzeniu w synagodze. Kiedy Pan Jezus Chrystus osiągnął wiek 30 lat, udał się nad Jordan aby z rąk Jana Chrzciciela otrzymać chrzest.
Jako ludzie możemy postępować według ludzkich nauk albo zastosować się do tego, o czym mówi Pismo Święte. Praktyka błogosławieństwa dziecka ma swoje w pełni uzasadnienie biblijne. Dzięki temu dajemy prawo dziecku, aby ono samo mogło już w wieku dojrzałym samodzielnie podjąć decyzję wzięcia chrześcijańskiego chrztu wodnego.
W obecności Zboru pytamy się rodziców, czy chcą wychowywać swoje dziecko w świętym Kościele Jezusa Chrystusa, umożliwiając kształtowanie w nim chrześcijańskiego sposobu życia? Czy będą wspierać dziecko i zachęcać je do prowadzenia życia zgodnego z ewangelią Jezusa Chrystusa?
Jako Zbór musimy też odpowiedzieć na pytanie: czy jako bracia i siostry w Chrystusie będziemy wspierać to dziecko w wierze i życiu chrześcijańskim, ale też pomagać jego rodzicom w w jego wychowaniu. Wspólnie też modlimy się do Pana, aby pozwolił wzrastać temu dziecku w mądrości oraz łasce u Boga i ludzi, aby mogło ono zrozumieć w pełni Boży plan do jego życia, aby mogło uczestniczyć w dziedzictwie świętych i królewskim kapłaństwie Chrystusa. Wypowiadamy nad dzieckiem i rodzicami kapłańskie błogosławieństwo:
"Niech Ci błogosławi Pan i niechaj cię strzeże, niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad tobą i niech ci miłościw będzie, niech obróci Pan twarz swoją ku tobie i niech ci da pokój"IV Mojż. 6:24-26
Akt błogosławieństwa dziecka ma swoje uzasadnienie biblijne i jest to praktykowane w zborach Bożych. Tak czynił to naród Izraela, tak czynił to Kościół od swojego początku, tak czynimy to też i my. My chcemy trzymać się tych samych reguł mających swoje wyraźne uzasadnienie biblijne.
Kto błogosławił w Biblii?
-sam Bóg :
a) ludzi, (I ks. Mojż. 1, 22,28) - "rozradzajcie się, rozmnażajcie się i czyńcie sobie ziemię poddaną"
b) Abrahama, ( I ks. Mojż .12,2-3),
c) Sarę ( I ks. Mojż.17:16)"I będę jej błogosławił i dam ci z niej syna. I będę jej błogosławił i stanie się matką narodów, od niej pochodzić będą królowie narodów"
d) Izaaka (I ks. Mojż. 25:11) "po smierci Abrahama błogosławił Bóg Izaakowi"
e) Jakuba ( I ks. Mojż. 28:13-15),
f) Joba, (ks. Joba 42:12).
- ojcowie synów:
a) Izaak błogosławi syna Jakuba (I ks. Mojż. 27 :28-29),
b) Ezawa (I ks. Mojż. 27:38-40),
c) Jakub błogosławi synów Józefa (I ks. Mojż.48 :15-16, 20),
d) Jakub błogosławi 12 plemion Izraela (I ks. Mojż. 49:1-28), każdemu
- przywódcy narodu:
a) Mojżesz błogosławi synów Izraela (V Ks. Mojż. 33),
b) Jozue błogosławi plemiona (ks. Jozuego 22:7),
c) Dawid Izraela (I ks. Kron. 29, 10-19).
- kapłani:
a) naród Izraela (IV ks. Mojż. 6: 23-27),
b) Heli błogosławił Annie (I ks. Samuela 2:20),
c) kapłani wraz z Lewitami błogosławili Izraela za dni Hiskiasza w czasie dprawiania paschy (II ks. Kron. 30:27),
Kto ma to czynić:
- przywódcy wobec ludu.Dawid błogosławił Pana przed całym zgromadzeniem (I ks. kron.29:10),
- lewici wobec ludu zachęcając go aby powstali (ks. Neh.9:6-37 ),
- indywidualnie za przykładem Dawida ( Ps. 103:1) "błogosław duszo moja Panu.”,
słudzy Pana (Ps. 103,1),
aniołowie (Ps. 103:20) ”błogosławcie Panu, aniolowie jego”,
bojący się Boga (Ps. 135:20),
kapłani z domu Aarona (Ps.135:19),
wszelkie ciało (Ps. 145,21) ”niech wszelkie ciało błogosławi imię jego święte na wieki
wieków”.
Jak mamy błogosławić:
z podniesieniem rąk (Ps. 134:2) "podnoście ręce ku świątyni"
w postawie stojącej (ks. Neh.9:6),
na siedząc (I ks. Mojż. 49), Jakub nie mógł z powodu starości wstać, więc usiadł, skłonił się nabożnie, wsparty o wierzch swojej laski,
Symeon wziął dziecię Jezus w swoje ręce i błogosławił (Ew. św. Łuk.2:34),
Jezus brał dzieci w ramiona i błogosławił je, kładąc na nie swoje ręce (Ew. św. Marka 10:16),
przez podniesienie rąk swoich (Ew. św. Łuk.24:50). Pan Jezus podniósłszy ręce swoje, błogosławił ich,
jako odpowiedź na przeklinanie nas (Ew. św. Łuk. 6,28)"błogosławcie tym, którzy was przeklinają."
BŁOGOSŁAWIEŃSTWO GABRYSI c. ANDRZEJA I KATARZYNY WAKULSKICH (27.04.2014R)